Flarden van recensies
Schrijven als hobby leidt tot bundel van
Douwe Janssen
Zie: Boeken
Hij weet ervan
Elisabeth bode 9 januari 2010
Staande in de keuken, wachtend op de aardappelen die nog niet helemaal gaar
waren en intussen even de net binnengekomen post doorkijkend, bleven mijn ogen
en daarna mijn hart eraan haken.
Ik was de aardappelen vergeten en zei hardop; 'Prachtig, dank U wel, Heer."
Kerkblad Smilde, oktober 2009
- Douwe Janssen neemt je mee naar het leven van alledag en laat op gepaste
tijden een glimlach op je gezicht verschijnen.
Het is een mooi kleinood dat heel goed als geschenk kan worden gegeven.-
Kerkbode: De Bouwsteen, 25 oktober 2009
"de stukjes die uit het leven gegrepen zijn, raken het diepst en smaken naar
meer. En daarom is het zo fijn dat er (eindelijk!) weer een boekje verschenen
is. Ik zou er veel uit kunnen noemen, maar de eerste van de 40 ‘verhaaltjes’ is
meteen ontroerend mooi. En het laatste schrijfsel doet je helemaal opgaan in de
eerste Kerstnacht te Bethlehem. Blijven er 38 over waarvan ieder het zijne zal
vinden bij het lezen. Allemaal tot nadenken stemmend, alledaags & gelovig, dicht
bij de mensen en met een knipoog."
Ernst Leeftink
www.kerkbode.nl 27 september 2009
De kunst van geloven zit hem niet in het lezen van dikke
boeken of het bezoeken van interessante conferenties. Dat hoort er allemaal bij,
voor sommigen van ons in ieder geval, maar raakt de essentie niet. Het gaat om
de verbinding van het alledaagse met het evangelie. Ik vermoed dat veel klachten
over schraalheid in het geloofsleven samenhangen met de onmacht om die link te
leggen. Het is allemaal wel mooi en waar, maar het raakt je net niet.
Het (dunne) boekje kan helpen om de verbinding te leggen tussen geloof en leven.
Het sterke eraan vind ik dat er geen klatergoudgeloof gepresenteerd wordt, maar
dat de kracht ervan blijkt in de gebrokenheid van het leven. Het boekje is leuk
om cadeau te geven of te krijgen.
Jan H. Kuiper
Lectori
Salutem, september 2009
''De titel geeft al aan dat het geloof voor de schrijver belangrijk is. Dat
aspect wordt nergens zwaarwichtig of overgedoseerd. Douwe schrijft soms ernstig,
soms luchtig, maar altijd met humor. Hij houdt van de mensen..."
Lijda Hammenga
Kerkblad van het Noorden, juli 2009
...Ik grasduin wat door zijn bundel en laat de woorden als kleine
pentekeningen op mij afkomen. Lees ze; beter, probeer de verhalen te proeven, te
voelen.
Dat laatste gaat eigenlijk vanzelf, omdat Douwe schrijft met gevoel. Hij laat
dicht bij zichzelf komen.
Bij alle schrijfsels ligt er wat melancholieks over; maar toch ook altijd weer
de glorie van God, die oprijst als de zon in een morgen met mist.
Een bundel om cadeau te doen...
Stoffer Otten
Rondom De Kandelaar, juni 2009
...In deze columns herken je hem: kijkend, denkend, invoelend, dromend,
gelovend.
Dit boekje is geschreven in een taal die je meemaakt en meeneemt.
Om in vakantietijd tot je te nemen. als snoepjes uit een rol; niet teveel achter
elkaar....
...Het geloof in zijn Heer - met alle facetten: blijdschap, twijfels,
vragen, moeiten, zonde, vergeving doortrekt zijn stukjes....
Nee, de bundel is geen evangelisatiebrochure, maar zou - mede dankzij de humor -
wel eens minstens zoveel effect kunnen hebben.
-----------------------
De Kerkklok, mei 2009
Voor de lezers van de Kerkklok behoeft het nieuwste boekje
van Douwe Janssen geen aanbeveling maar slechts een melding dat het verschenen
is, dunkt me. Janssen is immers een goede bekende van hen. Al verscheidene jaren
kunnen we van zijn columns genieten. ‘Hij weet ervan’ is zijn vierde bundel; de
eerste drie zijn uitverkocht.
Janssen schrijft stukjes die je een moment aan het denken
zetten, herkenning of een glimlach oproepen. Dat is hem al voldoende. Het sterke
van zijn columns vind ik dat je hem er zelf in tegen komt. En met hem meelopend,
–kijkend en –denkend ontmoet je anderen. Daar moet je tijd voor nemen. Je moet
zijn stukjes dan ook niet te snel lezen. Niet voor niets begint hij vaak op een
nieuwe regel. Lees de regels inclusief het wit maar helemaal uit. Van harte
aanbevolen.
C. de Jong
Wat een naam kan doen
De rode draad is de invloed die de naam van Jezus heeft op
het leven van de schrijver en de mensen om hem heen. deze naam laat niemend
onberoerd, of nu (ex)kerkganger bent of niet.
EBboeken
Een broeder die de gave heeft om te zien!... hij heeft de
gave om die verwondering, dat plezier, die ontroering in woorden te laten
stollen. Kort puntig, in een schets van twee hooguit drie pagina's.
T.W. Maranatha-Bode
Zijn manier van kijken naar de wereld rondom is zijn
grootste inspiratiebron. Douwe ziet gewoon veel en denkt de rest erbij. Dat
levert eenvoudige, maar mooie karakteriseringen op. ... Een glimlach ontlokken
ze je altijd ....
Joke Verweerd
Sommige korte verhalen zijn humoristisch, andere soms heel
diepgaand.
Ds R. M. Meijer, Sappemeer
Hij schrijft: to the point, zonder omhaal van woorden.
H. Algra, Den Helder
Beste Meneer Douwe Janssen.
Vanmorgen kwam de post en daar was het boekje: "Wat een naam kan doen" ook bij.
Heel hartelijk dank. Ik ben er erg blij mee.
Ik kan u zeggen, dat de deelnemers aan de reizen het altijd prachtig vinden. Een
verhaal wil ik u noemen. Het kamperen in het buitenland met de vijf dochters.
Ik had het voorgelezen en daar kwam direct een reactie, een echtpaar riep: "Dat
zijn wij". Ze vertelden dat het uit hun leven gegrepen was.
Zo zijn er wel meer reacties geweest en altijd positief. Ik haal de verhalen ook
wel uit de E.B. en het "Kerkblad v.h. Noorden".
Verder ben ik in het bezit van, Alledaagse ontmoetingen. Ook ga ik nu gebruik
maken van uw site. Leuk dat u zo positief hebt gereageerd.
Ik wil graag de kosten die u hebt gemaakt, vergoeden. Wilt u mij dat even laten
weten?
Ik hoop dat u nog heel veel van deze verhalen zult schrijven, we genieten er
van.
Hartelijke groeten,
T. van R.
ZEG NOU ZELF
De schrijver zoekt zijn stof in gewone dingen
En ziet overal wel een verhaal in.
Vertellen kan hij. Over zijn gezin, zijn ouders, mensen die zijn pad kruisen
Of die hij zomaar ontmoet heeft
H. Algra, Opbouw
Het zijn korte stukjes, vanuit het dagelijkse leven. De verhaaltjes zijn boeiend
om te lezen. Ze proberen te troosten en te bemoedigen en geven stof tot nadenken
over God.
mevr. H. S. Rietveld-Vos, Kerkblad voor
het Noorden
Toch kan het heel bemoedigend zijn om te lezen over de strijd en de pijn, en ook
over blijdschap in het leven van hen die met ons onderweg zijn naar de
grote dag die komen gaat.
ds. R. M. Meijer in de Gereformeerde
Kerkbode
En vertellen kan hij! Over zijn gezin, zijn ouders, mensen
die regelmatig zijn pad kruisen of die hij zomaar ontmoet.
M.J.A. Zwikstra-de Weger, Wegwijs
Zonder veel omhaal en op een manier die veel mensen in zich
herkennen.
Jaap D. Homan, Nieuwsblad van het Noorden
Het boekje geeft wat het belooft: korte impressies. Precies
goed van lengte... Het beste stukje is het allereerste. Met een mooi afgerond
slot dat tegelijk een open einde is...
Hans Werkman in een brief aan Douwe
Janssen
Het sprak me echt heel erg aan
Corry
In deze bundel zijn de columns, die eerder in de
Elisabethbode zijn verschenen bijeengebracht.... Hij laat zien dat het niet
altijd gemakkelijk over te brengen is en dat jezelf vaak met de mond vol tanden
zit... Je moet allereerst goed luisteren en zien of je een helpende hand kan
bieden of liever gezegd een luisterend oor, want dat is vaak al voldoende.
Elly van den Broek-van Vliet
... ik wil het u, zowel voor het gesprek met anderen als
voor u eigen vertroosting, vermaning en vermaak van harte aanbevelen.
AdS
Deze veelschrijver publiceert in deverse kranten en bladen
zoals het Nederlandse dagblad, Het Koningskind, enkele regionale kerkbladen en
natuurlijk de Elisabethbode... eenvoudige, op het gevoel gericht, vaak
bemoedigde korte verhalen.
Otto Kamsteeg
Alledaagse ontmoetingen
Artikel Gezinsblad
Onder deze titel verscheen bij EB Media te Ruurlo een
bundel columns van de hand van Douwe Janssen. De schrijver, die zijn werk louter
als een hobby ziet, begon zijn werk o.a. door maandelijks een column te
schrijven voor Het Gezinsblad. Onder de titel Vinkenpastei, kon de lezer
meegenieten van de gebeurtenissen die Douwe Janssen vertelde.
Ze lagen in het vlak van het gesprek over de heg.
Als vader van vijf dochters en als ondernemer, lagen de
verhalen voor het oprapen. Hij hoefde er alleen nog maar woorden aan te geven.
De schrijver heeft in de afgelopen tien jaar geleerd dit steeds bondiger te
doen. Wat de leesbaarheid ten goede komt.
Dat zijn manier van schrijven aanspreekt blijkt uit het
feit dat deze bundel de derde in de reeks is. Het tweede boekje kreeg pas nog
een herdruk.
Volgens Janssen zijn er ongeveer 6,5 duizend exemplaren in
totaal gedrukt. En voor het grootste gedeelte over de toonbank gegaan.
Janssen schrijft graag over contacten tussen mensen. Mensen
die in hun verhalen iets van zich zelf laten zien. Van geluk of verdriet. De
omslagfoto van deze bundel is dan ook goed gekozen. Een persoon op een bank,
starend over het water naar de horizon. Niet wetend wat daar achter verborgen
ligt. Het lijkt er soms op dat Janssen even op de lege plaatst gaat zitten.
Zomaar een alledaagse ontmoeting. Maar sommige verhalen of gebeurtenissen haken
zich vast in zijn hoofd en worden later aan het papier toevertrouwd. Omdat ze
herkenbaar zijn voor andere mensen.
Dat in deze bundel sommige verhalen een christelijke
toonzetting hebben, komt doordat die eerder in de Elisabethbode zijn afgedrukt.
Dat is een landelijk verspreid blad met een oplage van 110.000 exemplaren eens
in de veertien dagen.
Janssen schrijft niet met een opgeheven vinger, maar
probeert als verteller mensen even stil te zetten bij gebeurtenissen die soms
diep in kunnen grijpen. Zo is hij blij dat hij al vertellend mensen een steuntje
kan geven. Dat dit overkomt bleek uit het feit dat het ziekenhuispastoraat in
Groningen 2000 exemplaren bestelde van de titel “Wat een Naam kan doen.”
------------------------------------------------
bovenkant pagina